قالب وبلاگ

انسان باید همواره به این نکته توجه داشته باشد که خداوند در هر حالی شاهد و ناظر اعمال و کارهای او است. اگر انسان متوجه باشد که خداوند همه‌جا وجود دارد و در هر حالی اورا میبیند، گناه نمیکند و دائماً مراقب کارهای خودش است. حضرت امام خمینی میفرمودند: عالم محضر خداست، در محضر خدا معصیت نکنید.[1]

 انسان عارف، عالم را محضر خدا و او را شاهد، حاضر و ناظر بر جمیع امور میداند. چنین اعتقادی، نه تنها مانع از انجام گناه و خلاف از انسان میشود؛ بلکه سبب آسان شدن تحمّل سختیها و مصیبتها نیز می‌گردد.

روایت شده که مردی خدمت امام حسین (ع) آمد و گفت: میخواهم گناه نکنم ولی نمیتوانم، مرا موعظه‌ای کن (تا مانع صدور گناه از من شود). امام فرمود: پنج کار انجام بده و بعد از آن، هرچه خواستی گناه کن (وگرنه دست از گناه بکش). 

1- روزی خدا را نخور و بعد هرچه خواستی گناه کن. «فاوّلُ ذلک: لا تَأکُل رزقَ اللهِ واذنِب ما شِئتَ

2- از ولایت خدا خارج شو و سپس هرچه خواستی گناه کن. «والثانی: اُخرُج مِن ولایهِ اللهِ واذنِب ما شِئتَ.» 

3- جایی پیدا کن که خدا تو را نبیند و بعد هرچه خواستی گناه کن. «والثالث: اُطلُب موضِعاً لایَراکَ واذنِب ما شِئتَ

4- آنگاه که ملک‌الموت برای قبض روح تو آمد، اگر میتوانی او را از خود دور کن و از دستش نجات پیدا کن، برو و هرچه میخواهی گناه کن. «والرّابع: اذا جاءَ مَلکُ الموتِ لِیَقبِضَ روحَکَ فَادفَعهُ عن نفسِکَ واذنِب ما شِئتَ

5- وقتی مأمور جهنّم خواست تو را وارد جهنّم کند اگر میتوانی داخل نشو و هر چه میخواهی گناه کن. «والخَامس: إذا أدخلکَ مالک فی النّارِ فلا تَدخل فی النّارِ واذنِب ما شِئتَ.»[2]

انسانی که خود را در محضر الهی میبیند، نه تنها مرتکب گناه نمی‌شود، بلکه چنین انسانی، اندیشه و فکر گناه را نیز در ذهن خود نمیپروراند؛ چراکه در روایات وارد شده، کسی که اندیشه گناه بکند، کم‌کم به گناه کشیده میشود. فکر گناه، دل را تیره کرده و پاکی و صفای آن را از بین میبرد. اسلام در صدد این است که منشأ گناه را از بین ببرد و آن اندیشه و فکر گناه است

 تو بد سِگالی و نیکی طلب کنی، هیهات! زخیر، خیر تراوش نماید از شر، شر [3]

بنابراین اگر انسان خود را در محضر الهی ببیند نه تنها مرتکب گناه نمیشود؛ بلکه اندیشه و فکر گناه را هم به‌خود راه نمیدهد.

[1] موسوی خمینی، امام روح‌الله؛ صحیفه نور، مرکز مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی (تهیه و جمع‌آوری)، انتشارات وزارت ارشاد اسلامی، 1362، جلد 13، ص234

[2] جوادی آملی، عبدالله؛ حماسه و عرفان، قم، اسراء، 1377، ص252، به‌نقل از: بحار الانوار، ج75، ص126

[3] رسولی محلاتی، سید هاشم؛ کیفر گناه، تهران، انتشارات کتابخانه صدر، چاپ دهم، 1368 ، ص11

[ ٢٩ فروردین ۱۳٩٢ ] [ ٩:٤۸ ‎ب.ظ ] [ کانون اقامه نماز طه ] [ گواه () ]
نقل خبر و مطلب از وبلاگ،‌ با درج نام وبلاگ کانون اقامه نماز "طه" بلامانع است
لینک دوستان
امکانات وب

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

ایجاد خبرنامه ایمیلی